İzlanda basınında yer alan haberlere nazaran böcek tutkunu Bjorn Hjaltason, tesadüf yapıtı iki dişi ve bir erkek sivrisinek buldu.
Bunların kış aylarını muvaffakiyetle atlatabilen birkaç sivrisinek çeşidinden biri olan Culiseta annulata oldukları teyit edildi.
İzlanda bu keşfe kadar kısmen soğuk iklimi sayesinde asla sivrisinek görülmeyen iki yerden biriydi. Oburu Antarktika.
Sivrisinekler başşehir Reykjavik’in güneybatısındaki buzul vadisi Kjos’ta bulundu.
Hjaltason keşfini lokal yırtıcı ömürle ilgili bir Facebook sayfasında, sivrisineklerin fotoğraflarıyla birlikte paylaştı.
Hjaltason daha sonra Morgunblaðið isimli haber sitesi tarafından yayımlanan paylaşımında “Bunun daha evvel hiç görmediğim bir şey olduğunu söyleyebilirim. Son kale düşmüş üzere görünüyor” dedi.
Hjaltason sineklerin tipinin tespit edilmesi için İzlanda Doğal Tarih Enstitüsüne gönderdi ve böcek bilimci Matthías Alfreðsson kuşkuları doğruladı.
Alfreðsson CNN’e yaptığı açıklamada bu çeşidin Avrupa’nın kimi kesitleri ve Kuzey Afrika’da yaygın olduğunu ancak İzlanda’ya ulaştığının bilinmediğini söyledi.
EN YÜKSEK SICAKLIK KAYDEDİLDİ
İzlanda’nın soğuk iklimi ve sivrisineklerin üreyebileceği sakin su azlığı sayesinde daha evvel ülkede sivrisinek görülmüyordu.
Fakat bu yıl ülkede birçok sıcaklık rekoru kırıldı.
İzlanda Meteoroloji kurumuna nazaran olağanda Mayıs ayında ülkede sıcaklık nadiren 20 derecenin üzerine çıkıyor ve çıktığında da sıcak hava dalgası iki ya da üç günden fazla sürmüyor. Lakin bu yıl bu eşik ülkenin farklı bölümlerinde 10 gün üst üste aşıldı.
İzlanda’da Mayıs ayındaki en yüksek sıcaklık bu yıl 26,6 dereceyle Eglisstaðir Havaalanı’nda kayıtlara geçti.
Küresel Sıcaklık Sıhhati Ağı tarafından Haziran’da yayımlanan araştırmada, bu cins değişikliklerin soğuk havaya adapte olmuş ve sıcaklık değişikliklerine hassas hassas ekosistemlere “önemli” tesiri olabileceğini söyledi.
BM’ye nazaran geçen yıl kayıtlara geçen en sıcak yıldı ve insan tesirinin atmosferi, okyanusları ve karaları ısıttığını net bir formda gösterdi.
Alfreðsson, sivrisinek cinslerinin nitekim İzlanda’ya yerleşip yerleşmediğini görmek için bahar aylarında yeni müşahedeler yapmak gerektiğnii vurguladı.
Bu ortada Hjaltason, çeşidin ülkeye nasıl gelmiş olabileceğine dair bir varsayımda bulundu.
“Grundartangi ‘den şüpheleniyorum. Bana altı kilometre uzaklıkta ve sıklıkla buraya gemiler ve konteynerler geliyor. Bu biçimde gelmiş olmaları mümkün” diyor.
“Fakat üçü direkt benim bahçeme geldiyse, muhtemelen daha fazlası da vardır.”
